على صدرايى خويى
33
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
انجام گرفته است . و نسخه حاضر جلد اول تا آخر فصل چهارم را شامل است . آغاز : بسمله . الحمد لله الذى نور قلوب اوليائه بانوار المعانى . . . حمد بيحد و سپاس بيقياس حضرت الوهيت مالك الملكى را كه جهت زمان را به انوار يقين لايح گردانيد . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : حسب فرمايش مولوى محمد قمرالدين بانى و مهتمم مدرسهء معين الاسلام اجمير . توضيحات : صفحهء نخست داراى سرلوحه و كتيبه با نگاره هاى گل و بوته ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ برگهء اعتذار ، به امضاى محمد قمر الدين به زبان فارسى ، پايان نسخه ( ص 396 ) . محل چاپ : هند ؛ آگره . مطبعه : ستارهء هند . تاريخ : 1897 م . تعداد صفحات : 398 ؛ اندازه : 24 * 16 ؛ تعداد سطور : 19 . ( 1526 ) قند پارسى ( ادبيات فارسى - فارسى ) از : مولوى عبدالغفور خان بهادر متخلص به نساخ جنگ اشعار مهمى كه در آن مؤلف اشعارى از شاعران پارسى انتخاب و به ترتيب الفبايى نام شاعران ، تنظيم نموده است . مؤلف در اشعار نساخ تخلص مىكند و در حرف ن ( ص 106 ) ، نه بيت از اشعارش را درج نموده است . شاعر در اين تذكره بسيارى از شاعران پارسى سراى هندى را نام برده و ابياتى از آنها آورده كه تاكنون در ادبيات فارسى معرفى نشده اند و به دليل اهميت آنها ، نام شاعرانى كه شعرشان در اين جنگ آمده ، درج مى گردد : حرف الف ( ص 2 ) : ابدال اصفهانى ، مرزا ابوالحسن شيرازى ، ابوالفاخر رازى ، مولانا ابوالقاسم فندرسگى ، مرزا ابوالقاسم كابلى ، ابوحنيفه اسكافى ، شيخ ابوعلى سينا بلخى ، شفيعاى اثر ، اثير الدين اثير